Kötü bir ruh hali içindeyim. Laf nereye gitmiş, nerden gelmiş önemli değil... Çalakalem...
    Sinirliyim ve kırgınım insanlara..Hepsine hemde...



    Böyle oldukları için, düşünmedikleri için, bu kadar rahat kırabildikleri için, bu kadar bencil oldukları için... Şuan çok üşüdüğüm için... Takıntılı olduğum için... İnsan kazanmak ve kaybetmek kolay olmadığı için...Bunu kafaları almadığı için...

    Kendime de sinirliyim, güçlü bir karekterim olduğu halde, boşvermediğim için... Düşünmüyorlar... Bilmem kaç olmuştur, kaç keredir gelmiştir başıma... O an veya daha öncesinde beni mutsuz etmiştir; ama derdi vardır ben boşvermem, ağlar ya giderim peşinden, tersler belki sinirleri bozuktur yine giderim... Gocunmam... Ama kimisi sen böyle yapınca, kendini daha değerli sanır... Çünkü benliğini saf bir egoya bağlar, politik duygularla hayatın daha rahat yaşanılabilindiğini sanır, kendine olan samimiyetinden bile uzak durur.

    Hata denilebilir bir şey yaptım bu akşam. Hiç mi hiç örtüşmedi benimle. Sorun bu insanlar gibi olmakta, onlara onlar gibi davranmanla ya da artık hayatlarında olmamanla alakalı değil... Sorun şu ki azalıyoruz... Derdim bu... Birileri bizi kırdıkça, kırmaya meylediyoruz... Boşveriyoruz, bunu da taa en başta boşverenlerden öğreniyoruz...

    İnat ettim, bugünle dalmaçya sayım 101 olsa da, inat ettim 101. dalmaçyalı olmaya...Şu cümleyi sarfetmemeye... Ali gibi, Ahmet gibi, Gözde gibi olmak zor değil... Ben zorda kalmaya azmettim...


edit post

5 Reply to "Çalakalem!"

  • Adsız on 1.4.10

    sevgili momo,
    ne yazık ki etraf bu tür insanlarla dolu.Anlayışlı bir yapın varsa hep insanların dertlerini dinler zor anlarını atlatmalarına yardımcı olursun.Ama senin canın sıkkınsa kimsenin umrunda olmaz çünkü senin dert dinlemene alışmışlardır. Kaprisli ve kaba insanlardan bende çok sıkıldım.Keşke elimizde bir silgi olsa hepsini siliversek hayatlarımızdan.

     

    Dalgaları Aşmak on 1.4.10

    Sevgili momo, üşüye üşüye üşümemeyi öğreneceksin...

     

    m o m o on 1.4.10

    Ruhgezgini...
    İnsanları kitaplara benzetiyorum. Kimisi seni alır götürür, kimisini sevmez yarım bırakırsın, kimi başucu, kimi sözleriyle seni eğiten altını çizdiğin bir kitaptır. Onların içlerinde olanla, senin içinde olanlar her zaman örtüşmeyebilir...Rafa kaldırdıklarımı görmeyi seviyorum. Bana kendilerini hatırlatmalarını, bana beni hatırlatmalarını... Evet belki birdaha elime hiç almıyorum ama sayfaları sevdiğim gibi, insanlarıda seviyorum...İçinde yazılı olanlar dediğin gibi bir vakitten sonra siliniyorlar, bi vakitten insanlarda siliniyorlar... Kendilerinin silgileri oluyorlar, biz kalemleriyken... Bunu yazı olarakta geçeceğim :)

     

    m o m o on 1.4.10

    Dalgaları Aşmak;
    Peki, ne zaman yaz gelecek?

     

    minimalist on 1.4.10

    Hiçkimse için kendini üzmeye değmez; Ben diyorum ki gerçekten boşverrrr. Ama gerçekten . "Boşverrr" güzel kelime ben seviyorum ve hayatımda da çok kullanıyorum. Tavsiye ederim nacizane...

     
  •