Evet... Bu benim postuma ilk defa (bu kaaaadar bu kaaaadar bu kaaaadar) güzel başladığım bir an... Özel bir an... Şubattan bu yana, düşünsene Şubattan bu yana ilk defa parmaklarım bu kadar sevimli dokunuyor : )
Filmden geleli yarım saat olmadı; ilk defa önce başlığımı, sonra fotoğrafı ve sonra da yazımı konduruyorum... Genelde tam tersi olur : )
Filmin konusuyla ilgili herhangi bir bilgim yoktu... Afişine bakılırsa duygusal-romantik bir şeylerdi bla bla... Hatta bir hafta öncesinde; Resident Evil filmini, bu filme tercih etmiş ve es geçmiştim... Demekki doğru zaman bugünmüş : )
Bir kitap uyarlaması, dahası bir kadının öyküsü olduğundan bi haber gittim...
Ve çok çok içsel bir uyanış yaşadım...
Beni iyi eden bir filmdi... Bana dairdi...
Başucu kitaplarım ve filmlerinden biri olmayı haketti...
Sıkıldığım zaman ya da bir şeylere çözüm bulamadığım zaman başvurduğum ve önce tepetaklak edip sonra da dört ayağımın üzerine düşüren; 2,3 filmimden biri arasına girdi... Dvd' sinin en kısa zamanda çıkması dileğiyle...
Ha birde arada geçen binbir anlamlı sözün bir tanesinden fıstık almayı da ihmal etmedim... Bence oda ^^karaciğeriyle gülmekti...^^
Bu gece, umarım okuyan okumayan birileri, geceye karaciğeriyle gülmeyi başarabiliyordur...
Yarın Ebru günü...
Bi de ben bu anı sanırım yaşadım ve bloguma bu anı yaşadığımı da yazdım : )
Ha birde sevgili Eseslilerim minim ile ruhum Leman-Kültür' e umarım gittiniz; tabakları çok tatlı... Ananın evinde yiyemezsin yazmışlar, çok sevdim...
Bugün bloga gelmeme sebep olan sevgili B. 'yi de andım... Oda umarım, geceye karaciğeriyle gülebildiği bir şeyler yaşıyordur...
Aura'm bir yerde parlıyor bu gece, ben onu bulmaya gidiyorum...
