Bir arkadaşım sordu dün: Şuan mutlu musun ?
Çok mutluyum esasında... Ama duraksadım...Nedense mutluyum diyemiyorum... Ve şöyle saçmasapan bir cevap verdim... Normalim... Mutsuz değilim, çok mutlu da... İyiyim...
Sen mutlu musun peki? diyecek oldum.
Normalim dedi,normalim...
Senin güneş edana ne cevap verebilirdi ki ...
İnsanların idolü olmanız güzel bir şey, hayat tarzınızı önemsemeleri, içinizdeki gizi çözmeye çalışmaları, beğendiğiniz bir şeylere onlarında yöneliyor olması... Hani bazen, elinize bir dekorasyon dergisi geçer.. Sayfalarını karıştırırsınız ve beğendiğiniz şeyler çıkar, alır kendi evinizde uygulamaya çalışırsınız... Bundan pek farkı yoktur...
Bir insanın idolü olmanız ve sizinde bir insan idolünüzün olması! Buna dair bahsetmek istediğim birkaç bir şey var...
Doğada her şey bir döngü içerisinde ya hani... Önce güneş çıkar, sularınızı buharlaştırır, sonra size onu yağmur olarak geri verir. Ya da büyük balık küçük balığı yerki, küçük balık buna pek kızamaz; çünkü oda daha 2dk önce bir başka küçüğünü yemiştir.
Doğada her şey bir döngü içerisinde ya hani... Önce güneş çıkar, sularınızı buharlaştırır, sonra size onu yağmur olarak geri verir. Ya da büyük balık küçük balığı yerki, küçük balık buna pek kızamaz; çünkü oda daha 2dk önce bir başka küçüğünü yemiştir.
Şimdi insanlarda bu nasıl' a geldim ben ?
Bir insanın idolüyseniz, ona küçük balık gözüyle bakmaya başlıyorsunuz. Ya da güneşseniz; insanların sularını alıyor, sonra onlara sularını geri veriyorsunuz... Çünkü bu erdemi taşıyamıyorsunuz içinizde... Ve -yine çünkü- sizinde bir idolünüz var ve aslında sizde çok mükemmel değilsiniz...
Gerçekten hayatlarımızda güzel devinimler yaşayabiliriz, karakterimiz tavan yapmış, yaşamsal birikimlerimiz bir banka hesabı açacakmışcasına ceplerimizde bolluk yaratabilir. İnsanların hoşuna gider ve sizde olanı dinlerler, sizde olanı okurlar, önceden yaptığınız bir şeyi yaparlar ve siz onlara saçmasapan bir edayla yaklaşırsınız... Bu edaya Güneş edası ya da büyük balık edası diyorum ben... Ki tamda bunu yaptığınız noktada ya size daha büyük bir balık yaklaşmaktadır ya da gece güneşin üstüne örtünmektedir...
Benimde olduğumdan çok daha fazlası olan bir idolüm var... Keşke her güne onun gibi başlayabilsem, keşke aura' sını görebilen bu kadına yaklaşabilsem... Keşke onlarca ülke gezsem, 5senedir yaşadığım bu şehre, onun ilk gelişinde nasıl bukadar büyülü baktığını anlayabilsem... Keşke tanımadığım insanlara selam versem... İnsanların sanki şato prensesi gelmiş gibi reverans yapıp, yolunu açtığı bu bol enerjili kadın gibi olabilsem..
Bu kadın: Şebnem... 40 yaşlarında... Ne yapsa gözümü kırpmadan aynısını yaparım... Ne okusa kapağına bakmadan alırım... Ne söylese inanırım... Çünkü devasa bir kadın...
Ve birde müzik idolüm var... Sanki dünyanın tüm müziklerini benim için dinlemiş, içlerinden ruhumu bulduklarımı seçmiş, benim için önceden benim yerime sevmiş... Ve bu da çok güzelmiş... Lhasa De Sela - Pajaro... Sayesinde bulutlarda bağdaş kurup oturmuşluğum çoktur..
Ve birgün müzik idolüm de, kendini bir anda hayat idolüm Şebnem sandı...
Yazıkki bu hatayı yapıyoruz... İdolü olduğumuz insanlara kırıcı olabiliyoruz ya da yaptıkları ne varsa kendimizden pay biçiyoruz...
O yüzden dün gece veremediğim cevabı, bu gece burada vereceğim... Mutluyum... Dün gece çok mutluydum, bu gece de mutluyum...
