B E N

8.12.10


Tak tak tak.''Kim o diye seslenmiş içerideki. '' Benim '' demiş dışarıdaki. '' Ben diye birini tanımıyorum'' demiş içerideki.

'' Nasıl olur ? '' demiş dışarıdaki. ''Nasıl unutursun Ben'i. Bir kere bak hemen hatırlarsın. ''
Yüzü bulutlanmış içerdekinin, sesi titremiş. ''Git buradan'' diye fısıldamış. '' Kocam gelir birazdan. Artık ona aitim.''

Ben, son kez bakmış bacasında duman tüten, fırfırlı perdeli, aşıboyalı eve. Gidecek yeri yokmuş. Cami avlusunda uyumuş o gece. Sabaha karşı namaza gelmiş cemaat. Ben, bize karışmış sessizce. Bir daha onu gören olmamış.

                                                                                                                         
                                                             Med-Cezir'den


edit post

2 Reply to "B E N"

  • Adsız on 9.12.10

    Ah o benler sebepsiz yere kaybolur,çok yerinde bir sebepden ama vakitsiz dönüverirler.Gitme zamanı değilken gidilmiş, dönme zamanı çokdan geçmişken dönülmüştür.İçerideki ses çaresizdir.Ne kapıyı açabilir ne de artık içeride mutlu olabilir.Gene içimizin teli titredi Momocuğum.Üstüne şimdi bir Şevval Sam şarkısı gider bunun :)

     

    Budeliçocuk on 16.12.10

    Harika...
    Ben bize karışır ve kurtulur...
    Ruh da bedenin yükünden....

     
  •